Nominal Forms
Infinitive: to substantiate
Participle: substantiated
Gerund: substantiating
Transitiviness: transitive
Hyphenation: sub*stan"ti*ate
Indicative
Present
| I | substantiate |
| thou | substantiate(e)st |
| he;she;it | substantiateth; substantiates |
| we | substantiate |
| ye | substantiate |
| they | substantiate |
Preterit (Past)
| I | substantiated |
| thou | substantiated(e)st |
| he;she;it | substantiated |
| we | substantiated |
| ye | substantiated |
| they | substantiated |
Subjunctive
Present
| I | substantiate |
| thou | substantiate |
| he;she;it | substantiate |
| we | substantiate |
| ye | substantiate |
| they | substantiate |
Preterit (Past)
| I | substantiated |
| thou | substantiated(e)st |
| he;she;it | substantiated |
| we | substantiated |
| ye | substantiated |
| they | substantiated |
Imperative
| thou | substantiate |
| ye | substantiate |